يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَا لَكُمْ اِذَا قِيْلَ لَكُمُ انْفِرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اثَّاقَلْتُمْ اِلَى الْاَرْضِۗ اَرَضِيْتُمْ بِالْحَيٰوةِ الدُّنْيَا مِنَ الْاٰخِرَةِۚ فَمَا مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا فِى الْاٰخِرَةِ اِلَّا قَلِيْلٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū mā lakum iżā qīla lakumunfirū fī sabīlillāhiṡ-ṡāqaltum ilal-arḍ(i), araḍītum bil-ḥayātid-dun-yā minal-ākhirah(ti), famā matā‘ul-ḥayātid-dun-yā fil-ākhirati illā qalīl(un).
Ий мөэминнәр! Ни өчен сезгә: "Аллаһ юлында сугышка чыгыгыз", - диелсә, сез үзегезне авыр хис итәсезме һәм үзегезнең урында калырга телисезме? Сез бу дөньядагы тормышны ахирәттәге тормыштан өстен күрәсезме? Хәтта бу дөньядагы тормышның ләззәте (ахирәттәге тормыш белән чагыштырганда) бик аз булса да.
اِلَّا تَنْفِرُوْا يُعَذِّبْكُمْ عَذَابًا اَلِيْمًاۙ وَّيَسْتَبْدِلْ قَوْمًا غَيْرَكُمْ وَلَا تَضُرُّوْهُ شَيْـًٔاۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
illā tanfirū yu‘ażżibkum ‘ażāban alīmā(n), wa yastabdil qauman gairakum wa lā taḍurrūhu syai'ā(n), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
Әгәр (сугышка) бармасагыз, Аллаһ сезне рәнҗетүче газап белән газаплар һәм сезнең урыныгызга башка өммәтне китерер, һәм сез Аңа бернәрсә дә зарар итә алмассыз. Аллаһ һәрнәрсәгә кадир.
اِنَّمَا يَسْتَأْذِنُكَ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَارْتَابَتْ قُلُوْبُهُمْ فَهُمْ فِيْ رَيْبِهِمْ يَتَرَدَّدُوْنَ
innamā yasta'żinukal-lażīna lā yu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhiri wartābat qulūbuhum fahum fī raibihim yataraddadūn(a).
Әлбәттә, синнән рөхсәт сорарлар, әлбәттә, Аллаһка һәм Ахирәт көненә ышанмаган кешеләр, һәм күңелләре шикле, шуңа күрә алар һәрвакыт шикләнеп торалар.
وَاٰخَرُوْنَ اعْتَرَفُوْا بِذُنُوْبِهِمْ خَلَطُوْا عَمَلًا صَالِحًا وَّاٰخَرَ سَيِّئًاۗ عَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّتُوْبَ عَلَيْهِمْۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa ākharūna‘tarafū biżunūbihim khalaṭū ‘amalan ṣāliḥaw wa ākhara sayyi'ā(n), ‘asallāhu ay yatūba ‘alaihim, innallāha gafūrur raḥīm(un).
Һәм гөнаһларын таныган кешеләр дә бар, алар яхшы эшләрне яман эшләр белән кушалар. Аллаһ аларның тәүбәләрен кабул итәр дип өметләнәбез. Әлбәттә, Аллаһ ярлыкаучы һәм рәхимле.
وَاٰخَرُوْنَ مُرْجَوْنَ لِاَمْرِ اللّٰهِ اِمَّا يُعَذِّبُهُمْ وَاِمَّا يَتُوْبُ عَلَيْهِمْۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ
wa ākharūna murjaunal li'amrillāhi immā yu‘ażżibuhum wa immā yatūbu ‘alaihim, wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).
Аллаһ хөкем иткәнче, башка кешеләр дә эштән азат ителәләр; бәлки Аллаһ аларны җәзалар һәм тәүбәләрен кабул итәр. Аллаһ һәрнәрсәне белүче һәм хикмәт иясе.
وَّعَلَى الثَّلٰثَةِ الَّذِيْنَ خُلِّفُوْاۗ حَتّٰٓى اِذَا ضَاقَتْ عَلَيْهِمُ الْاَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ وَضَاقَتْ عَلَيْهِمْ اَنْفُسُهُمْ وَظَنُّوْٓا اَنْ لَّا مَلْجَاَ مِنَ اللّٰهِ اِلَّآ اِلَيْهِۗ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ لِيَتُوْبُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ ࣖ
wa ‘alaṡ-ṡalāṡatil-lażīna khullifū, ḥattā iżā ḍāqat ‘alaihimul-arḍu bimā raḥubat wa ḍāqat ‘alaihim anfusuhum wa ẓannū allā malja'a minallāhi illā ilaih(i), ṡumma tāba ‘alaihim liyatūbū, innallāha huwat-tawwābur-raḥīm(u).
һәм артта калган өч кешегә дә. Хәтта җир аларга тар булып күренде, гәрчә ул киң булса да, һәм җаннары аларга тар булып китте, һәм Аллаһтан башка сыену урыны юклыгын аңладылар, аннары Аллаһ аларның тәүбәләрен кабул итте, алар тәүбәләрендә калсыннар өчен. Әлбәттә, Аллаһ тәүбәләрне кабул итүче һәм рәхимле.