فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ لِنْتَ لَهُمْ ۚ وَلَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيْظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوْا مِنْ حَوْلِكَ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِى الْاَمْرِۚ فَاِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِيْنَ
fabimā raḥmatim minallāhi linta lahum, wa lau kunta faẓẓan galīẓal-qalbi lanfaḍḍū min ḥaulik(a), fa‘fu ‘anhum wastagfir lahum wa syāwirhum fil-amr(i), fa iżā ‘azamta fa tawakkal ‘alallāh(i), innallāha yuḥibbul-mutawakkilīn(a).
Enti, ɛnam Allah adom nti, wo (Muhammad) yɛɛ odwo maa wɔn. Sɛ woyɛ w’ade denneennen na wo koma yɛ den a, akyinnye biara nni ho sɛ wɔbɛtwe wɔn ho afi wɔn a wɔatwa wo ho ahyia no ho. Enti, fa kyɛ wɔn na srɛ bɔne fafiri mma wɔn, na wo ne wɔn nsusuw ho wɔ asɛm yi ho. Afei, se moahye mo adwene a, ennee fa mo ho to Allah so. Ampa ara se, Allah do nkurafoa a wode won ho to ne so.
فَجُمِعَ السَّحَرَةُ لِمِيْقَاتِ يَوْمٍ مَّعْلُوْمٍ ۙ
fa jumi‘as-saḥaratu limīqāti yaumim ma‘lūm(in).
Afei nkonyaayifo no boaboaa wɔn ho ano wɔ bere (wɔahyɛ da) no mu wɔ da a wɔahyɛ no mu, .
قَالَتْ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَؤُا اَفْتُوْنِيْ فِيْٓ اَمْرِيْۚ مَا كُنْتُ قَاطِعَةً اَمْرًا حَتّٰى تَشْهَدُوْنِ
qālat yā ayyuhal-mala'u aftūnī fī amrī, mā kuntu qāṭi‘atan amran ḥattā tasyhadūn(i).
Ɔno (Balqis) kaa sɛ, "O anuonyamfo! Momma me nsusuw ho wɔ (asɛm yi) mu. Mensi asɛm bi ho gyinae da ansa na moaba (me) nhyiam ase."
قَالُوْا نَحْنُ اُولُوْا قُوَّةٍ وَّاُولُوْا بَأْسٍ شَدِيْدٍ ەۙ وَّالْاَمْرُ اِلَيْكِ فَانْظُرِيْ مَاذَا تَأْمُرِيْنَ
qālū naḥnu ulū quwwatiw wa ulū ba'sin syadīd(in), wal-amru ilaiki fanẓurī māżā ta'murīn(a).
Wobuae se, "Yewɔ ahoɔden ne akokoduru soronko (sɛ yɛbɛko), nanso gyinaesi no wɔ mo nsam; enti susuw nea mobɛhyɛ ho."