قُلْنَا يٰنَارُ كُوْنِيْ بَرْدًا وَّسَلٰمًا عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ ۙ
qulnā yā nāru kūnī bardaw wa salāman ‘alā ibrāhīm(a).
Við (Allah) sögðum: „Ó eldur! Vertu kaldur og frelsari Ibrahims!“
وَاَرَادُوْا بِهٖ كَيْدًا فَجَعَلْنٰهُمُ الْاَخْسَرِيْنَ ۚ
wa arādū bihī kaidan fa ja‘alnāhumul-akhsarīn(a).
Og þeir vildu gjöra Abraham illt, svo Vér gerðum þá að þeim sem myndu þola mest tjón.
فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوا اقْتُلُوْهُ اَوْ حَرِّقُوْهُ فَاَنْجٰىهُ اللّٰهُ مِنَ النَّارِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ
famā kāna jawāba qaumihī illā an qaluqtulūhu au ḥarriqūhu fa anjāhullāhu minan-nār(i), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).
Því kom ekkert svar frá fólki hans (Ibrahim) annað en að segja: „Drepið hann eða brennið hann,“ þá bjargaði Allah honum úr eldinum. Vissulega eru í þessu merki (um mikilleika Allahs) fyrir þá sem trúa.
فَاَرَادُوْا بِهٖ كَيْدًا فَجَعَلْنٰهُمُ الْاَسْفَلِيْنَ
fa arādū bihī kaidan faja‘alnāhumul-asfalīn(a).
Þeir ætluðu sér að blekkja hann með því að (brenna) hann (en Allah bjargaði honum) og síðan gerðum Vér þá að fyrirlitlegum mönnum.