قُلْنَا يٰنَارُ كُوْنِيْ بَرْدًا وَّسَلٰمًا عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ ۙ
qulnā yā nāru kūnī bardaw wa salāman ‘alā ibrāhīm(a).
Aqo´ye (Allah) xi qq´ama´ne, "O q´aq´! ¡B´inchama ky-q´aq´, ex ky-kolb´il te Ibrahim!"
وَاَرَادُوْا بِهٖ كَيْدًا فَجَعَلْنٰهُمُ الْاَخْسَرِيْنَ ۚ
wa arādū bihī kaidan fa ja‘alnāhumul-akhsarīn(a).
Ex kyajtoq tuʼn tkubʼ kybʼinchaʼn nya bʼaʼn tiʼj Abraham, tuʼntzunju e ok qqʼoʼne te qeju mas che okel weʼ twitz nya bʼaʼn.
فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوا اقْتُلُوْهُ اَوْ حَرِّقُوْهُ فَاَنْجٰىهُ اللّٰهُ مِنَ النَّارِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ
famā kāna jawāba qaumihī illā an qaluqtulūhu au ḥarriqūhu fa anjāhullāhu minan-nār(i), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).
Kyja´tzun myia jun tzaq´web´il tzaj tq´o´n kye t-xjalil (Ibrahim), noq o´kx tzaj kyq´ama´n, "b´yonxa moqa q´onxa q´aq´ ti´j," exttzen a Allah tzaj t-kolen te q´aq´. Ax tok, toj ikyjo atqe junjun yek´b´il (ti´j t-xilen Allah) kye aye n-okslan.
فَاَرَادُوْا بِهٖ كَيْدًا فَجَعَلْنٰهُمُ الْاَسْفَلِيْنَ
fa arādū bihī kaidan faja‘alnāhumul-asfalīn(a).
Kyja´tzun n-chi ky-ximin tun t-xi ky-sb´u´n tu´n (t-xi ky-q´aq´in) (pero a Allah tzaj t-kolen), extzun n-chi b´ant qu´n kye xjal nya b´a´n.