Revert to Islam, click here
Islam Al-Haq: Coran e Hadith
(Islam vêr)



Topic - Bangsa-bangsa terdahulu Nabi-nabi Kisah-kisah para rasul Nabi Sulaiman AS Kisah nabi Sulaiman as dengan ratu Balqis

Verse Search Results :
Total Verses : 15
28
Q.S An-Naml (27:28)

اِذْهَبْ بِّكِتٰبِيْ هٰذَا فَاَلْقِهْ اِلَيْهِمْ ثُمَّ تَوَلَّ عَنْهُمْ فَانْظُرْ مَاذَا يَرْجِعُوْنَ

iżhab bikitābī hāżā fa alqih ilaihim ṡumma tawalla ‘anhum fanẓur māżā yarji‘ūn(a).

Vai cun (puartant) cheste mê letare, daspò fâle colâ su di lôr, daspò voltâsi vie di lôr, daspò fâ atenzion a ce che a stan disint."


29
Q.S An-Naml (27:29)

قَالَتْ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَؤُا اِنِّيْٓ اُلْقِيَ اِلَيَّ كِتٰبٌ كَرِيْمٌ

qālat yā ayyuhal-mala'u innī ulqiya ilayya kitābun karīm(un).

Lui (Balqis) al disè: "O dignitaris! In fat, mi è stade mandade une letare nobil."


30
Q.S An-Naml (27:30)

اِنَّهٗ مِنْ سُلَيْمٰنَ وَاِنَّهٗ بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيْمِ ۙ

innahū min sulaimāna wa innahū bismillāhir-raḥmānir-raḥīm(i).

In fat (la letare) e jere di Sulaiman che al diseve: “Intal non di Allah, il plui graciôs, il plui misericordiôs,


31
Q.S An-Naml (27:31)

اَلَّا تَعْلُوْا عَلَيَّ وَأْتُوْنِيْ مُسْلِمِيْنَ ࣖ

allā ta‘lū ‘alayya wa'tūnī muslimīn(a).

no agjî in mût arogant viers di me e vignî a me come chei che a si sometin."


34
Q.S An-Naml (27:34)

قَالَتْ اِنَّ الْمُلُوْكَ اِذَا دَخَلُوْا قَرْيَةً اَفْسَدُوْهَا وَجَعَلُوْٓا اَعِزَّةَ اَهْلِهَآ اَذِلَّةً ۚوَكَذٰلِكَ يَفْعَلُوْنَ

qālat innal-mulūka iżā dakhalū qaryatan afsadūhā wa ja‘alū a‘izzata ahlihā ażillah(tan), wa każālika yaf‘alūn(a).

Lui (Balqis) al disè: "Invezit, cuant che i re a concuistaran un paîs, a lu distruzaran di sigûr, e a fasaran umiliâ i siei abitants nobii; e chest al è ce che a fasaran."


35
Q.S An-Naml (27:35)

وَاِنِّيْ مُرْسِلَةٌ اِلَيْهِمْ بِهَدِيَّةٍ فَنٰظِرَةٌ ۢبِمَ يَرْجِعُ الْمُرْسَلُوْنَ

wa innī mursilatun ilaihim bihadiyyatin fanāẓiratun bima yarji‘ul-mursalūn(a).

E invezit, o mandarò messazîrs a lôr cun (puartant) regâi, e (o) spetarò ce che i messazîrs a puartaran indaûr.”


36
Q.S An-Naml (27:36)

فَلَمَّا جَاۤءَ سُلَيْمٰنَ قَالَ اَتُمِدُّوْنَنِ بِمَالٍ فَمَآ اٰتٰىنِ َۧ اللّٰهُ خَيْرٌ مِّمَّآ اٰتٰىكُمْۚ بَلْ اَنْتُمْ بِهَدِيَّتِكُمْ تَفْرَحُوْنَ

falammā jā'a sulaimāna qāla atumiddūnani bimālin famā ātāniyallāhu khairum mimmā ātākum, bal antum bihadiyyatikum tafraḥūn(a).

Duncje cuant che i (messazîrs) a rivarin a Solomon, lui (Sulaiman) al disè: "Tu âs di dâmi ricjece? Ce che Allah al à dât mi al è miôr di ce che Allah al à dât a te; ma tu te sintis orgolôs dal to regâl."


37
Q.S An-Naml (27:37)

اِرْجِعْ اِلَيْهِمْ فَلَنَأْتِيَنَّهُمْ بِجُنُوْدٍ لَّا قِبَلَ لَهُمْ بِهَا وَلَنُخْرِجَنَّهُمْ مِّنْهَآ اَذِلَّةً وَّهُمْ صٰغِرُوْنَ

irji‘ ilaihim falana'tiyannahum bijunūdil lā qibala lahum bihā wa lanukhrijannahum minhā ażillataw wa hum ṣāgirūn(a).

Tornâ a lôr! In fat, o vin di sigûr di rivâ a lôr cuntun esercit che a no puedin resisti, e o ju catarìn fûr di chê tiere (Saba’) in disgracie e a deventaran (presonîrs) in disgracie.”


38
Q.S An-Naml (27:38)

قَالَ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَؤُا اَيُّكُمْ يَأْتِيْنِيْ بِعَرْشِهَا قَبْلَ اَنْ يَّأْتُوْنِيْ مُسْلِمِيْنَ

qāla yā ayyuhal-mala'u ayyukum ya'tīnī bi‘arsyihā qabla ay ya'tūnī muslimīn(a).

Lui (Suiman) al disè: "O princips! Cui di voi al è bon di puartâmi il so scagn prin che a rivin a me e a si rindin?"


39
Q.S An-Naml (27:39)

قَالَ عِفْرِيْتٌ مِّنَ الْجِنِّ اَنَا۠ اٰتِيْكَ بِهٖ قَبْلَ اَنْ تَقُوْمَ مِنْ مَّقَامِكَۚ وَاِنِّيْ عَلَيْهِ لَقَوِيٌّ اَمِيْنٌ

qāla ‘ifrītum minal-jinni ana atīka bihī qabla an taqūma mim maqāmik(a), wa innī ‘alaihi laqawiyyun amīn(un).

“Ifrit dal gjin al disè: “O ti lu puartarò prin che tu te alcis dal to puest; e invezit o soi avonde fuart par fâlu e o pues fidâsi di me.”


40
Q.S An-Naml (27:40)

قَالَ الَّذِيْ عِنْدَهٗ عِلْمٌ مِّنَ الْكِتٰبِ اَنَا۠ اٰتِيْكَ بِهٖ قَبْلَ اَنْ يَّرْتَدَّ اِلَيْكَ طَرْفُكَۗ فَلَمَّا رَاٰهُ مُسْتَقِرًّا عِنْدَهٗ قَالَ هٰذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّيْۗ لِيَبْلُوَنِيْٓ ءَاَشْكُرُ اَمْ اَكْفُرُۗ وَمَنْ شَكَرَ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ رَبِّيْ غَنِيٌّ كَرِيْمٌ

qālal-lażī ‘indahū ‘ilmum minal-kitābi ana ātīka bihī qabla ay yartadda ilaika ṭarfuk(a), falammā ra'āhu mustaqirran ‘indahū qāla hāżā min faḍli rabbī, liyabluwanī a'asykuru am akfur(u), wa man syakara fa'innamā yasykuru linafsih(ī), wa man kafara fa'inna rabbī ganiyyun karīm(un).

Un che al veve cognossince dal Libri al disè: “O ti puartarò il scagn prin che i tôs voi a lampedin.” Duncje cuant che lui (Sulaiman) al viodè il scagn denant di lui, al disè: "Chest al è tra la gracie dal me Signôr par testâmi, se o soi grat o refudâ (lis Suis benedizions). Cui che al è grat, alore pardabon al è grat pe sô (bontât), e cui che al no crôt al mê Signôr, alore Mo indellost al è."


41
Q.S An-Naml (27:41)

قَالَ نَكِّرُوْا لَهَا عَرْشَهَا نَنْظُرْ اَتَهْتَدِيْٓ اَمْ تَكُوْنُ مِنَ الَّذِيْنَ لَا يَهْتَدُوْنَ

qāla nakkirū lahā ‘arsyahā nanẓur atahtadī am takūnu minal-lażīna lā yahtadūn(a).

Lui (Sulaiman) al disè: "Cambiâlu il so scagn; o viodarìn se lui (Balqis) lu cognòs; o no lu cognòs plui."


42
Q.S An-Naml (27:42)

فَلَمَّا جَاۤءَتْ قِيْلَ اَهٰكَذَا عَرْشُكِۗ قَالَتْ كَاَنَّهٗ هُوَۚ وَاُوْتِيْنَا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهَا وَكُنَّا مُسْلِمِيْنَ

falammā jā'at qīla ahakażā ‘arsyuk(i), qālat ka'annahū huw(a), wa ūtīnal-‘ilma min qablihā wa kunnā muslimīn(a).

Duncje cuant che lui (Balqis) al rivà, i fo domandât (lu), “Il è come chest il to scagn?” Lui (Balqis) al rispuindè: “Come se al fos lui.” (E lui Balqis al à dit), “O vin vût une cognossince precedent e o sin chei che a si sometin (a Allah).”


43
Q.S An-Naml (27:43)

وَصَدَّهَا مَا كَانَتْ تَّعْبُدُ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاِنَّهَا كَانَتْ مِنْ قَوْمٍ كٰفِرِيْنَ

wa ṣaddahā mā kānat ta‘budu min dūnillāh(i), innahā kānat min qaumin kāfirīn(a).

E la sô abitudin di venerâ altris che Allah lu à impedît (di parturî l’Islam), di fat lui (Balqis) al jere un dai increduls.


44
Q.S An-Naml (27:44)

قِيْلَ لَهَا ادْخُلِى الصَّرْحَۚ فَلَمَّا رَاَتْهُ حَسِبَتْهُ لُجَّةً وَّكَشَفَتْ عَنْ سَاقَيْهَاۗ قَالَ اِنَّهٗ صَرْحٌ مُّمَرَّدٌ مِّنْ قَوَارِيْرَ ەۗ قَالَتْ رَبِّ اِنِّيْ ظَلَمْتُ نَفْسِيْ وَاَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمٰنَ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

qīla lahadkhuliṣ-ṣarḥ(a), falammā ra'athu ḥasibathu lujjataw wa kasyafat ‘an sāqaihā, qāla innahū ṣarḥum mumarradum min qawārīr(a), qālat rabbi innī ẓalamtu nafsī wa aslamtu ma‘a sulaimāna lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

A lui (Balqis) i fo dit: “Jentrâ tal palaç.” Duncje cuant che lui (Balqis) al viodè (il paviment dal palaç), al pensà che e fos une grande piscine di aghe, e al scuvierzè (cuviert) i siei doi vitui. Lui (Sulaiman) al disè: “In fat chest al è dome il paviment dal palaç cuviert di veri.” Lui (Balqis) al disè: "O mio Signôr, invezit, o ai fat mâl a me stes. O mi rindi cun Solomon a Allah, il Signôr di ducj i monts."