۞ وَاَيُّوْبَ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَاَنْتَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ ۚ
wa ayyūba iż nādā rabbahū annī massaniyaḍ-ḍurru wa anta arḥamur-rāḥimīn(a).
U (ftakar l-istorja ta’) Ġob, meta talab lill-Mulej tiegħu, "(Mulej tiegħi), tassew, jien ġejt milqut mill-marda, għalkemm Int il-Mulej l-Aktar Ħanin fost il-ħniena kollha."
فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَكَشَفْنَا مَا بِهٖ مِنْ ضُرٍّ وَّاٰتَيْنٰهُ اَهْلَهٗ وَمِثْلَهُمْ مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِنَا وَذِكْرٰى لِلْعٰبِدِيْنَ ۚ
fastajabnā lahū fa kasyafnā mā bihī min ḍurriw wa ātaināhu ahlahū wa miṡlahum ma‘ahum raḥmatam min ‘indinā wa żikrā lil-‘ābidīn(a).
Għalhekk wieġebna (it-talba tiegħu), imbagħad neħħejna l-marda li kienet fuqu u rritornajna l-familja tiegħu għandu, u (immultiplikajna l-għadd tagħhom) bħala ħniena minna, u bħala twissija għal dawk kollha li jqimuna.
وَاذْكُرْ عَبْدَنَآ اَيُّوْبَۘ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَسَّنِيَ الشَّيْطٰنُ بِنُصْبٍ وَّعَذَابٍۗ
ważkur ‘abdanā ayyūb(a), iż nādā rabbahū annī massaniyasy-syaiṭānu binuṣbiw wa ‘ażāb(in).
U ftakru fil-qaddej tagħna Ayyub meta sejjaħ lil Sidu, "Tabilħaqq, jien imħasseb mix-Xitan bit-tbatija u d-diżastru."
اُرْكُضْ بِرِجْلِكَۚ هٰذَا مُغْتَسَلٌۢ بَارِدٌ وَّشَرَابٌ
urkuḍ birijlik(a), hāżā mugtasalum bāriduw wa syarāb(un).
Allah jgħid), "Agħfsu saqajkom; dan huwa ilma frisk għall-għawm u għax-xorb."
وَخُذْ بِيَدِكَ ضِغْثًا فَاضْرِبْ بِّهٖ وَلَا تَحْنَثْ ۗاِنَّا وَجَدْنٰهُ صَابِرًا ۗنِعْمَ الْعَبْدُ ۗاِنَّهٗٓ اَوَّابٌ
wa khuż biyadika ḍigṡan faḍrib bihī wa lā taḥnaṡ, innā wajadnāhu ṣābirā(n), ni‘mal-‘abd(u), innahū awwāb(un).
U ħu mazz (ħaxix) b’idejk, imbagħad ħabbat bih u tiksirx il-ġurament tiegħek. Tassew, sibnieh (Ayyub) raġel paċenzjuż. Huwa l-aqwa qaddej. Tassew, kien ubbidjenti ħafna (lejn Alla).