قُلْنَا اهْبِطُوْا مِنْهَا جَمِيْعًا ۚ فَاِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِّنِّيْ هُدًى فَمَنْ تَبِعَ هُدَايَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ
qulnahbiṭū minhā jamī‘ā(n), fa'immā ya'tiyannakum minnī hudan faman tabi‘a hudāya falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
Biz dedik ki: «Epiñiz kökten eñiş! Soñra doğru yoldaşlığım sizge kelse, artıq kim yolbaşçılığıma uysa, olarğa qorqu olmaycaq ve olar keder çekecekler».
لَّعَنَهُ اللّٰهُ ۘ وَقَالَ لَاَتَّخِذَنَّ مِنْ عِبَادِكَ نَصِيْبًا مَّفْرُوْضًاۙ
la‘anahullāh(u), wa qāla la'attakhiżanna min ‘ibādika naṣībam mafrūḍā(n).
onı Allah lânetlegen ve (şeytan): Qullarıñızdan mıtlaqa bir qısım alacam.
قَالَ فَاهْبِطْ مِنْهَا فَمَا يَكُوْنُ لَكَ اَنْ تَتَكَبَّرَ فِيْهَا فَاخْرُجْ اِنَّكَ مِنَ الصّٰغِرِيْنَ
qāla fahbiṭ minhā famā yakūnu laka an tatakabbara fīhā fakhruj innaka minaṣ-ṣāgirīn(a).
(Allah): Öyle olsa, ondan (kökten) tüş, çünki o yerde maqtanma, çıq, sen alçaqgöñüllilerdensiñ, dedi.
قَالَ اَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ
qāla anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).
(Şeytan) böyle cevap berdi: Maña müddet beriñ, olarnıñ tirilecek kününe qadar.
قَالَ اِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَ
qāla innaka minal-munẓarīn(a).
(Allah): Doğru, sen özüñe müddetniñ keçilmesi berilgenlerdensiñ, dedi.
قَالَ اخْرُجْ مِنْهَا مَذْءُوْمًا مَّدْحُوْرًا ۗ لَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنْكُمْ اَجْمَعِيْنَ
qālakhruj minhā maż'ūmam madḥūrā(n), laman tabi‘aka minhum la'amla'anna jahannama minkum ajma‘īn(a).
(Allah) böyle buyurdı: «Olardan (cennetten) horlanğan alda ve quvulğan alda çıqıñ! Olardan kim sizge uysa, elbette epiñiznen ceennemni tolduracağım!»
قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَاِنَّكَ رَجِيْمٌۙ
qāla fakhruj minhā fa innaka rajīm(un).
O (Allah): «(Oyle ise) kökten çıq, çünki aqiqaten sen lânetke oğrağansıñ.
وَّاِنَّ عَلَيْكَ اللَّعْنَةَ اِلٰى يَوْمِ الدِّيْنِ
wa inna ‘alaikal-la‘nata ilā yaumid-dīn(i).
ve şübesiz, qıyamet kününe qadar lânet seniñ üstüñde qalacaq».
قَالَ رَبِّ فَاَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ
qāla rabbi fa anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).
O (şeytan): Ey, Rabbim, (insanlarnıñ) tirilecek kününe qadar maña müddetni keçiktir, dedi.
قَالَ فَاِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَۙ
qāla fa innaka minal-munẓarīn(a).
Allah böyle buyura: «(Âhşı) sen, kerçekten de, olarğa keçiktirilgenlerdensiñ.
اِلٰى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُوْمِ
ilā yaumil-waqtil-ma‘lūm(i).
belli künge (qıyametke) qadar».
قَالَ اذْهَبْ فَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ فَاِنَّ جَهَنَّمَ جَزَاۤؤُكُمْ جَزَاۤءً مَّوْفُوْرًا
qālażhab faman tabi‘aka minhum fa inna jahannama jazā'ukum jazā'am maufūrā(n).
O (Allah): «Barıñız, amma sizge uyğanlardan kim olsa, ceennem sizge yeterli ceza olaraq mukâfattır.
قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَاِنَّكَ رَجِيْمٌۖ
qāla fakhruj minhā fa'innaka rajīm(un).
(İblis): Men ondan hayırlım, çünki Sen meni ateşten yarattıñ, onı ise topraqtan yarattıñ, dedi.
وَّاِنَّ عَلَيْكَ لَعْنَتِيْٓ اِلٰى يَوْمِ الدِّيْنِ
wa inna ‘alaika la‘natī ilā yaumid-dīn(i).
(Allah): Öyle olsa, kökten çıq, kerçekten de, sen lânetli bir varlıqsıñ, dedi.
قَالَ رَبِّ فَاَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ
qāla rabbi fa'anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).
Ve kerçekten de, Menim qarğışım qıyamet kününe qadar siziñ üstüñizde qalmaqta».
قَالَ فَاِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَۙ
qāla fa'innaka minal-munẓarīn(a).
(İblis): Ey, Rabbim, olarnıñ tirilecek künlerine qadar meni asıl ber, dedi.
اِلٰى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُوْمِ
ilā yaumil-waqtil-ma‘lūm(i).
(Allah): Öyle ise, sen mühlet berilgenlerdensiñ, buyurdı.