Q.S Shura (42:52)
وَكَذٰلِكَ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ رُوْحًا مِّنْ اَمْرِنَا ۗمَا كُنْتَ تَدْرِيْ مَا الْكِتٰبُ وَلَا الْاِيْمَانُ وَلٰكِنْ جَعَلْنٰهُ نُوْرًا نَّهْدِيْ بِهٖ مَنْ نَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِنَا ۗوَاِنَّكَ لَتَهْدِيْٓ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍۙ
wa każālika auḥainā ilaika rūḥam min amrinā, mā kunta tadrī mal-kitābu wa lal-īmānu wa lākin ja‘alnāhu nūran nahdī bihī man nasyā'u min ‘ibādinā, wa innaka latahdī ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
Na roto i ta matou faaueraa, ua faaite atu matou ia oe (Muhammad) i te varua (o te Qur'an). Aita outou i ite na mua'tu eaha te Buka (Al-Qur'an) e eaha te faaroo, tera râ, ua faariro matou i te Qur'an ei maramarama, ma te horo'a i te arata'iraa i te taata ta matou i hinaaro i rotopu i ta matou mau tavini. E parau mau, te arata'i nei outou (i te mau taata) i ni'a i te e'a ti'a,