19
Q.S النمل (27:19)
فَتَبَسَّمَ ضَاحِكًا مِّنْ قَوْلِهَا وَقَالَ رَبِّ اَوْزِعْنِيْٓ اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰىهُ وَاَدْخِلْنِيْ بِرَحْمَتِكَ فِيْ عِبَادِكَ الصّٰلِحِيْنَ
fatabassama ḍāḥikam min qaulihā wa qāla rabbi auzi‘nī an asykura ni‘matakal-latī an‘amta ‘alayya wa ‘alā wālidayya wa an a‘mala ṣāliḥan tarḍāhu wa adkhilnī biraḥmatika fī ‘ibādikaṣ-ṣāliḥīn(a).
نو هغه (سلیمان) وخندل او وخندل ځکه چې د مېږي خبرې یې واورېدې. او دعا یې وکړه، "ای زما ربه، ما ته الهام راکړه چې ستا د هغو نعمتونو شکر ادا کړم چې تا پر ما او زما مور او پلار راکړي دي او هغه نیک کارونه وکړم چې ستا خوښ دي؛ او ما په خپل فضل سره د خپلو نیکو بندګانو په لیکو کې داخل کړه."