Q.S አል-ባቀራህ (2:246)

اَلَمْ تَرَ اِلَى الْمَلَاِ مِنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ مِنْۢ بَعْدِ مُوْسٰىۘ اِذْ قَالُوْا لِنَبِيٍّ لَّهُمُ ابْعَثْ لَنَا مَلِكًا نُّقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ قَالَ هَلْ عَسَيْتُمْ اِنْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ اَلَّا تُقَاتِلُوْا ۗ قَالُوْا وَمَا لَنَآ اَلَّا نُقَاتِلَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَقَدْاُخْرِجْنَا مِنْ دِيَارِنَا وَاَبْنَاۤىِٕنَا ۗ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ تَوَلَّوْا اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۗوَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِالظّٰلِمِيْنَ

alam tara ilal-mala'i mim banī isrā'īla mim ba‘di mūsā, iż qālū linabiyyil lahumub‘aṡ lanā malikan nuqātil fī sabīlillāh(i), qāla hal ‘asaitum in kutiba ‘alaikumul-qitālu allā tuqātilū, qālū wa mā lanā allā nuqātila fī sabīlillāhi wa qad ukhrijnā min diyārinā wa abnā'inā, falammā kutiba ‘alaihimul-qitālu tawallau illā qalīlam minhum, wallāhu ‘alīmum biẓ-ẓālimīn(a).

ከሙሳ ሞት በኋላ የእስራኤልን ልጆች መሪዎች ለነቢያቶቻቸው ለአንዱ «ንጉሥ ሹምልን፤ በአላህ መንገድ እንዋጋለን» ባሉ ጊዜ አላየህምን? ነቢያቸው «ምናልባት በእናንተ ላይ ጦርነት ቢጻፍ አትዋጉም?» አላቸው። «ከቤቶቻችን ተባረሩ፤ ከልጆቻችንም ተለይተን ሳለን በአላህ መንገድ ለምን አንዋጋም» አሉ። በእነርሱም ላይ ውጊያ በተጻፈ ጊዜ ከነሱ ጥቂቶች በስተቀር ዞሩ። አላህም በዳዮችን ሁሉ ዐዋቂ ነው።