Q.S Al-Baqarah na ɔkyerɛwee (2:220)

فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۗ وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْيَتٰمٰىۗ قُلْ اِصْلَاحٌ لَّهُمْ خَيْرٌ ۗ وَاِنْ تُخَالِطُوْهُمْ فَاِخْوَانُكُمْ ۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ الْمُفْسِدَ مِنَ الْمُصْلِحِ ۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَاَعْنَتَكُمْ اِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa yas'alūnaka ‘anil-yatāmā, qul iṣlāḥul lahum khair(un), wa in tukhāliṭūhum fa'ikhwānukum, wallāhu ya‘lamul-mufsida minal-muṣliḥ(i), wa lau syā'allāhu la'a‘natakum innallāha ‘azizun ḥakīm(un).

Ɛfa wiase ne Daankwamma ho. Wobisa wo (Muhammad) nyisaa ho asɛm. Ka sɛ, “Wɔn tebea a wobɛma atu mpɔn no ye!” Na sɛ wo ne wɔn bɔ a, ɛnde na wɔyɛ wo nuanom. Allah nim nkurafoa a woyo bone ne nkurafoa a woyo papa. Na se Allah pe a, esi pi se 3de nsɛnnennen bɛbrɛ mo. Ampa ara se, Allah ye tumi nyinaa, onyansafoa.