21

Q.S Ibrahim (14:21)

وَبَرَزُوْا لِلّٰهِ جَمِيْعًا فَقَالَ الضُّعَفٰۤؤُا لِلَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْٓا اِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعًا فَهَلْ اَنْتُمْ مُّغْنُوْنَ عَنَّا مِنْ عَذَابِ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍ ۗقَالُوْا لَوْ هَدٰىنَا اللّٰهُ لَهَدَيْنٰكُمْۗ سَوَاۤءٌ عَلَيْنَآ اَجَزِعْنَآ اَمْ صَبَرْنَا مَا لَنَا مِنْ مَّحِيْصٍ ࣖ

wa barazū lillāhi jamī‘an fa qālaḍ-ḍu‘afā'u lil-lażīnastakbarū innā kunnā lakum taba‘an fahal antum mugnūna ‘annā min ‘ażābillāhi min syai'(in), qālū lau hadānallāhu lahadainākum, sawā'un ‘alainā ajazi‘nā am ṣabarnā mā lanā mim maḥīṣ(in).

Thaj sa (ko Mahsyar tereni) khedine pes khetane te dikhen e Allaheski prezenca, palo odova o slabo phenda e arogantenge: "Chaches, amen samas tumare sledbenike, odolesqe śaj te arakhen amen katar o Allahesqo kazni (vi) jekh tikno kotor?" Von dine atùnći: "Te o Allah źutisardas amen, amen śaj te źutisaras tumen. Sa jekh si amenge te rodas amen vaj te avas śukar. Naj amen kaj te naśas."