91

Q.S Peapea (11:91)

قَالُوْا يٰشُعَيْبُ مَا نَفْقَهُ كَثِيْرًا مِّمَّا تَقُوْلُ وَاِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْنَا ضَعِيْفًا ۗوَلَوْلَا رَهْطُكَ لَرَجَمْنٰكَ ۖوَمَآ اَنْتَ عَلَيْنَا بِعَزِيْزٍ

qālū yā syu‘aibu mā nafqahu kaṡīram mimmā taqūlu wa innā lanarāka fīnā ḍa‘īfā(n), wa lau lā rahṭuka larajamnāk(a), wa anta ‘alainā bi‘azīz(in).

Ua parau mai ratou, " E Syuaib! Aita matou i ite i te mau mea atoa ta oe e parau ra, tera râ, te ite nei matou ia oe ei taata paruparu roa a'e i rotopu ia matou. Ahiri e ere no to oe utuafare, e tairi ïa matou ia oe, noa'tu e, e ere oe i te taata mana i roto i to matou pŭpŭ ".