Q.S बुरखोधारी चोर (11:62)

قَالُوْا يٰصٰلِحُ قَدْ كُنْتَ فِيْنَا مَرْجُوًّا قَبْلَ هٰذَآ اَتَنْهٰىنَآ اَنْ نَّعْبُدَ مَا يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَا وَاِنَّنَا لَفِيْ شَكٍّ مِّمَّا تَدْعُوْنَآ اِلَيْهِ مُرِيْبٍ

qālū yā ṣāliḥu qad kunta fīnā marjuwwan qabla hāżā atanhānā an na‘buda mā ya‘budu ābā'unā wa innanā lafī syakkim mimmā tad‘ūnā ilaihi murīb(in).

तांणी (समुद) म्हणलें, "हे सालेह! खरेंच, तूं आमच्या मधें आसचे पयलीं तूं एक अपेक्षा आशिल्लो मनीस आशिल्लो, आमच्या पूर्वजांनी जें पुजतालें ताची पुजा करपाक तूं आमकां कित्याक बंदी घालता? खरेंच, तूं आमकां कितें (धर्म) आपयतात हाचेर आमी खरेंच दुबाव आनी चिंतेंत आसात."