فَلَوْلَا كَانَتْ قَرْيَةٌ اٰمَنَتْ فَنَفَعَهَآ اِيْمَانُهَآ اِلَّا قَوْمَ يُوْنُسَۗ لَمَّآ اٰمَنُوْا كَشَفْنَا عَنْهُمْ عَذَابَ الْخِزْيِ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَمَتَّعْنٰهُمْ اِلٰى حِيْنٍ

falau lā kānat qaryatun āmanat fa nafa‘ahā īmānuhā illā qauma yūnus(a), lammā āmanū kasyafnā ‘anhum ‘ażābal-khizyi fil-ḥayātid-dun-yā wa matta‘nāhum ilā ḥīn(in).

Aiseā la ua leai ai se tasi (e nonofo i) se atunuu e talitonu, ma e aogā lona faatuatua ia te ia e ese mai i le nuu o Iona? Ina ua latou (nuu o Iona) talitonu, sa Matou aveesea mai ia i latou le puapuaga faamaasiasi o le olaga faalelalolagi, ma sa Matou tuuina atu ia i latou le fiafia mo se taimi atofaina.