فَلَوْلَا كَانَتْ قَرْيَةٌ اٰمَنَتْ فَنَفَعَهَآ اِيْمَانُهَآ اِلَّا قَوْمَ يُوْنُسَۗ لَمَّآ اٰمَنُوْا كَشَفْنَا عَنْهُمْ عَذَابَ الْخِزْيِ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَمَتَّعْنٰهُمْ اِلٰى حِيْنٍ

falau lā kānat qaryatun āmanat fa nafa‘ahā īmānuhā illā qauma yūnus(a), lammā āmanū kasyafnā ‘anhum ‘ażābal-khizyi fil-ḥayātid-dun-yā wa matta‘nāhum ilā ḥīn(in).

No te aha râ aita e (taata e parahi ra i roto) i te hoê nunaa e ti'aturi ra, e e mea maitai to'na faaroo ia'na maori râ te nunaa o Iona? I to ratou (te nunaa no Yunus) ti'aturiraa, ua iriti ê matou i te mauiui haehaa o te oraraa o te ao nei ia ratou, e ua horo'a matou ia ratou i te oaoa no te hoê tau.