فَلَوْلَا كَانَتْ قَرْيَةٌ اٰمَنَتْ فَنَفَعَهَآ اِيْمَانُهَآ اِلَّا قَوْمَ يُوْنُسَۗ لَمَّآ اٰمَنُوْا كَشَفْنَا عَنْهُمْ عَذَابَ الْخِزْيِ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَمَتَّعْنٰهُمْ اِلٰى حِيْنٍ

falau lā kānat qaryatun āmanat fa nafa‘ahā īmānuhā illā qauma yūnus(a), lammā āmanū kasyafnā ‘anhum ‘ażābal-khizyi fil-ḥayātid-dun-yā wa matta‘nāhum ilā ḥīn(in).

Kanian akin et anggapoy (manaayam ed) bansan manisia, tan say pananisia to et makagunggona ed sikato nilikud ed saray totoo nen Jonas? Nen anisia ira (saray totoo nen Yunus), inekal Mi ed sikara so makapabaing a irap na minumundon bilay, tan inikdan Mi ra na liket ed loob na sakey a panaon.