فَلَوْلَا كَانَتْ قَرْيَةٌ اٰمَنَتْ فَنَفَعَهَآ اِيْمَانُهَآ اِلَّا قَوْمَ يُوْنُسَۗ لَمَّآ اٰمَنُوْا كَشَفْنَا عَنْهُمْ عَذَابَ الْخِزْيِ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَمَتَّعْنٰهُمْ اِلٰى حِيْنٍ

falau lā kānat qaryatun āmanat fa nafa‘ahā īmānuhā illā qauma yūnus(a), lammā āmanū kasyafnā ‘anhum ‘ażābal-khizyi fil-ḥayātid-dun-yā wa matta‘nāhum ilā ḥīn(in).

Nā te aha rā kāore he tangata (noho o) tētahi whenua e whakapono ana, ā, he pai ake tōna whakapono ki a ia i tua atu i te iwi o Hona? I te wā i whakapono ai rātou (te iwi o Huna), ka tangohia e mātou i a rātou te whakamamae whakama o te ao, ā, ka hoatu e mātou he oranga ngākau ki a rātou mō tētahi wā.