فَلَوْلَا كَانَتْ قَرْيَةٌ اٰمَنَتْ فَنَفَعَهَآ اِيْمَانُهَآ اِلَّا قَوْمَ يُوْنُسَۗ لَمَّآ اٰمَنُوْا كَشَفْنَا عَنْهُمْ عَذَابَ الْخِزْيِ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَمَتَّعْنٰهُمْ اِلٰى حِيْنٍ

falau lā kānat qaryatun āmanat fa nafa‘ahā īmānuhā illā qauma yūnus(a), lammā āmanū kasyafnā ‘anhum ‘ażābal-khizyi fil-ḥayātid-dun-yā wa matta‘nāhum ilā ḥīn(in).

So ɗuum ɓennii hol ko waɗi alaa (hoɗɓe e) leydi gooŋɗinndi, kadi gooŋɗinal mum ina naftoroo mo so wonaa leñol Yunus? Nde ɓe (yimɓe Yuunus) ngoongɗini, min itti e maɓɓe torla huɓɓunde nguurndam aduna, min ndokki ɓe weltaare haa dumunna.