فَلَوْلَا كَانَتْ قَرْيَةٌ اٰمَنَتْ فَنَفَعَهَآ اِيْمَانُهَآ اِلَّا قَوْمَ يُوْنُسَۗ لَمَّآ اٰمَنُوْا كَشَفْنَا عَنْهُمْ عَذَابَ الْخِزْيِ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَمَتَّعْنٰهُمْ اِلٰى حِيْنٍ

falau lā kānat qaryatun āmanat fa nafa‘ahā īmānuhā illā qauma yūnus(a), lammā āmanū kasyafnā ‘anhum ‘ażābal-khizyi fil-ḥayātid-dun-yā wa matta‘nāhum ilā ḥīn(in).

Ia na cava e sega kina (lewenivanua ni) dua na vanua e vakabauta, ka yaga vua na nona vakabauta ka sega ni o ira na tamata i Jona? Ni ra sa vakabauta (na tamata i Yunus), Keitou sa kauta tani mai vei ira na veivakararawataki vakamadua ni bula vakavuravura, ka keitou sa solia vei ira na marau me baleta e dua na gauna.