فَلَوْلَا كَانَتْ قَرْيَةٌ اٰمَنَتْ فَنَفَعَهَآ اِيْمَانُهَآ اِلَّا قَوْمَ يُوْنُسَۗ لَمَّآ اٰمَنُوْا كَشَفْنَا عَنْهُمْ عَذَابَ الْخِزْيِ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَمَتَّعْنٰهُمْ اِلٰى حِيْنٍ

falau lā kānat qaryatun āmanat fa nafa‘ahā īmānuhā illā qauma yūnus(a), lammā āmanū kasyafnā ‘anhum ‘ażābal-khizyi fil-ḥayātid-dun-yā wa matta‘nāhum ilā ḥīn(in).

پس چرا هیچ (ساکن) کشوری وجود ندارد که ایمان داشته باشد، و ایمان او برای او سودمند است غیر از قوم یونس؟ وقتی آنها (اهل یونس) ایمان آوردند، عذاب ذلت آمیز زندگی دنیوی را از آنها دور کردیم و برای مدت معینی به آنها لذت بخشیدیم.