فَلَوْلَا كَانَتْ قَرْيَةٌ اٰمَنَتْ فَنَفَعَهَآ اِيْمَانُهَآ اِلَّا قَوْمَ يُوْنُسَۗ لَمَّآ اٰمَنُوْا كَشَفْنَا عَنْهُمْ عَذَابَ الْخِزْيِ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَمَتَّعْنٰهُمْ اِلٰى حِيْنٍ

falau lā kānat qaryatun āmanat fa nafa‘ahā īmānuhā illā qauma yūnus(a), lammā āmanū kasyafnā ‘anhum ‘ażābal-khizyi fil-ḥayātid-dun-yā wa matta‘nāhum ilā ḥīn(in).

Апла пулсан, мӗншӗн-ха ӗненекен ҫӗршыв ҫук, унӑн ӗненӗвӗ ӑна Иона халӑхӗсӗр пуҫне урӑх усӑллӑ? Вӗсем (Юнус ҫыннисем) ӗненсессӗн, Эпир вӗсенчен тӗнче пурнӑҫӗн намӑс асапне сирсе ятӑмӑр, вӗсене пӗр-пӗр вӑхӑтлӑха киленӗҫ патӑмӑр.