فَلَوْلَا كَانَتْ قَرْيَةٌ اٰمَنَتْ فَنَفَعَهَآ اِيْمَانُهَآ اِلَّا قَوْمَ يُوْنُسَۗ لَمَّآ اٰمَنُوْا كَشَفْنَا عَنْهُمْ عَذَابَ الْخِزْيِ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَمَتَّعْنٰهُمْ اِلٰى حِيْنٍ

falau lā kānat qaryatun āmanat fa nafa‘ahā īmānuhā illā qauma yūnus(a), lammā āmanū kasyafnā ‘anhum ‘ażābal-khizyi fil-ḥayātid-dun-yā wa matta‘nāhum ilā ḥīn(in).

ТӀаккха хӀунда вац цхьа а (вахархо) махкахь ийман диллинарг, цуьнан иман цунна пайдехьа долуш, Юнусан къам доцург? Уьш (Юнусан къам) иман диллинчу хенахь, Оха дӀадаьккхира цаьргара дуьненан дахаран сийдоцу Ӏазап, Оха царна зовкх а делира цхьана ханна.