فَلَوْلَا كَانَتْ قَرْيَةٌ اٰمَنَتْ فَنَفَعَهَآ اِيْمَانُهَآ اِلَّا قَوْمَ يُوْنُسَۗ لَمَّآ اٰمَنُوْا كَشَفْنَا عَنْهُمْ عَذَابَ الْخِزْيِ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَمَتَّعْنٰهُمْ اِلٰى حِيْنٍ

falau lā kānat qaryatun āmanat fa nafa‘ahā īmānuhā illā qauma yūnus(a), lammā āmanū kasyafnā ‘anhum ‘ażābal-khizyi fil-ḥayātid-dun-yā wa matta‘nāhum ilā ḥīn(in).

Ուրեմն ինչո՞ւ ոչ մի երկրի բնակիչ չկա, որ հավատացյալ լինի, և նրանց հավատքը օգուտ բերի նրանց՝ բացի Հովնանի ժողովրդից: Երբ նրանք (Յունուսի ժողովուրդը) հավատացին, Մենք նրանցից հեռացրինք աշխարհիկ կյանքի ամոթալի տանջանքը և որոշ ժամանակով հաճույք պարգևեցինք նրանց: