Q.S जोनास हांणी केला (10:12)

وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ الضُّرُّ دَعَانَا لِجَنْۢبِهٖٓ اَوْ قَاعِدًا اَوْ قَاۤىِٕمًا ۚفَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُ ضُرَّهٗ مَرَّ كَاَنْ لَّمْ يَدْعُنَآ اِلٰى ضُرٍّ مَّسَّهٗۗ كَذٰلِكَ زُيِّنَ لِلْمُسْرِفِيْنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wa iżā massal-insānaḍ-ḍurru da‘ānā lijambihī au qā‘idan au qā'imā(n), falammā kasyafnā ‘anhu ḍurrahū marra ka'allam yad‘unā ilā ḍurrim massah(ū), każālika zuyyina lil-musrifīna mā kānū ya‘malūn(a).

आनी जेन्ना मनीस धोक्यांत पडटा तेन्ना तो आमकां पडून, बसून वा उबो रावून मागणें करता, पूण आमी ताचे कडल्यान धोको काडून उडयल्या उपरांत तो परत (भटक्या मार्गांत) येता, जशें ताणें ताचेर आयिल्लो धोको (काडून उडोवपाक) आमकां केन्नाच मागणें करूंक ना. अशे तरेन आपूण कितें करतात ताचे मर्यादे भायर वचपी लोकांक तें सोबीत जाता.