قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكُمْ ۚفَمَنِ اهْتَدٰى فَاِنَّمَا يَهْتَدِيْ لِنَفْسِهٖ ۚوَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚوَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِوَكِيْلٍۗ

qul yā ayyuhan-nāsu qad jā'akumul-ḥaqqu mir rabbikum, fa manihtadā fa innamā yahtadī linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa mā ana ‘alaikum biwakīl(in).

(मुहम्मद) धयादिसँ, "हे मनूत ! सत्य (कुरान) छिमिथाय् छिमिगु प्रभुपाखें वःगु दु, उकिं सुनां मार्गदर्शन काइ, व वास्तवय् (मार्गदर्शन) थःगु (भलसा)या निंतिं खः । अले सुनां भ्रमित याइ, वास्तवय् वयागु भ्रमं थःत हे (हानि) याइ । अले जि छिमिगु अभिभावक मखु ।"