قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكُمْ ۚفَمَنِ اهْتَدٰى فَاِنَّمَا يَهْتَدِيْ لِنَفْسِهٖ ۚوَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚوَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِوَكِيْلٍۗ

qul yā ayyuhan-nāsu qad jā'akumul-ḥaqqu mir rabbikum, fa manihtadā fa innamā yahtadī linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa mā ana ‘alaikum biwakīl(in).

უთხარი (მუჰამედ): „ჰეი, ხალხო! ჭეშმარიტება (ყურანი) მოგივიდათ თქვენი უფლისგან. ამიტომ, ვინც გზას დაადებს, ის (გზა) მისთვისვეა. ხოლო ვინც გზას აცდენს, მისი გზამკვლევი საკუთარ თავს ავნებს. მე არ ვარ თქვენი მფარველი.“