فَهَلْ يَنْتَظِرُوْنَ اِلَّا مِثْلَ اَيَّامِ الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِهِمْۗ قُلْ فَانْتَظِرُوْٓا اِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُنْتَظِرِيْنَ

fahal yantaẓirūna illā miṡla ayyāmil-lażīna khalau min qablihim, qul fantaẓirū innī ma‘akum minal-muntaẓirīn(a).

Mar sin ní fhanann siad le rud ar bith ach amháin (imeachtaí) cosúil leo siúd a tharla dóibh siúd a fuair bás rompu. Abair, “Fan mar sin; táim i measc na ndaoine a fhanann leat freisin.”