فَهَلْ يَنْتَظِرُوْنَ اِلَّا مِثْلَ اَيَّامِ الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِهِمْۗ قُلْ فَانْتَظِرُوْٓا اِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُنْتَظِرِيْنَ

fahal yantaẓirūna illā miṡla ayyāmil-lażīna khalau min qablihim, qul fantaẓirū innī ma‘akum minal-muntaẓirīn(a).

গতিকে তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ আগতে মৃত্যু হোৱা লোকসকলৰ ওপৰত হোৱা (ঘটনা)ৰ বাহিৰে আন একোৱেই অপেক্ষা নকৰে। কওক, "গতিকে ৰ'বা; মইও তোমাৰ লগত অপেক্ষা কৰাসকলৰ মাজত আছো।"